Kendimizi İfade Edebiliyor muyuz?

kendimizi ifade edebiliyormuyuzKendi kendinize konuştuğunuz oluyor mu? Ya da içinizde sürekli birilerinin konuşup durduğu?

Bu durumun en iyi göstergesi algı düşüklüğüdür. “Kafamın içinde davul çalıyorlar sanki” , “Kafam balon gibi” veya “ Kafam dolu” cümleleriyle ifade ettiğimiz ya da söyleneni bir daha tekrarlattırdığımız durumlar gibi..

Geçsin diye uyumak, dinlenmek ya da yalnız kalmak isteriz. Ama bu bir çözüm değildir. İyice balon olmuş bir kafa ve suratla uyanırız ertesi güne.

Dinlenmekten ziyade buradaki sorun, kendimizi yeterince ifade edememekten kaynaklıdır.

İlk akla gelen; stres, yoğun çalışma, gün içinde sürekli konuşup koşuşturma gibi durumlar, zihinsel yorgunlukların nedeni gibi gözükse de, temelde zihin doluluğu ve kafamızda sürekli birilerinin konuşması, içimizdekileri dışarı aktaramamakla alakalıdır.

“Öyle yapsaydım böyle yapsaydım, böyle deseydim, neden aklıma gelmedi, ne demek istediğimi niçin anlatamıyorum?” gibi cümleler beynimizde dolaşır durur. Günlük yaşantıda da , durum aynıdır; birbirlerine kendilerini ifade edemeyen taraflar bağırıp çağırmaya farklı yöntemlere başvurmaya başlar.

Söyleyemediğimiz,  anlatamadığımız veya  cevabını veremediğimiz şeyler, zihnimizde şişkinliğe neden olur ve yaşam kalitemizi negatif yönde etkiler.

Neden kendimizi ifade ederken güçlük çekeriz?  Bunun bir çok cevabı vardır; İş ya da aile yaşantısındaki konumumuzdan ötürü olabilir, kırmak istemediğimizden ötürü olabilir. Seviye farklılığından, karşındaki kişinin yanlış kişi olmasından, aynı dili konuşup farklı algılamalardan,kişisel zaaflardan…

Ama en çokta iletişimde kelimeleri yanlış kullanmaktan kaynaklanır. Yani,  ne dediğimizden ziyade nasıl diyeceğimizi bilemediğimizden ötürü olabilir. Olabilir de olabilir…

Çözümü, kişiye göre çeşitlenerek artar. Kendini geliştirmekten tutunda, doğru yer ve zaman kavramına kadar değişebilir. Ama zamanı gelmiş olan kesin  bir şey vardır;  kendimizle ve çevremizdeki insanlarla ilişkilerimizi, gözden geçirmek.

Net ve temiz bir zihin için hayattan doğru beslenmek lazım. Kendi ruhunu ne besliyorsa ne iyi geliyorsa onu yap. Zihnini boşalt. Nelerden huzur duyuyorsan, onları yapmak için kendine zaman yarat. Bazen basit şeylerden başlamak gerekir; Güzel bir günün tadını çıkarmak, sakin bir yerde on dakika bile olsa kendini dinlemek, kitap okumak ve hayal kurmak gibi,

Söyleyeceğimiz şeyin, yeri ve ve zamanının doğru  olduğuna inanıyorsan muhakkak söyle.

Kendimizi doğru ifade ettiğimiz zaman sadece kendi olumlu iç sesimizi duyarız. Diğerlerinin sesi duyulmayacak kadar önemsiz ve silik kalır.

“Yine olmuyor” diyorsan içinde bulunduğun konumu iyi analiz et. Sana hitap etmiyordur. İş’ini gözden geçir. Elindekilerle birbirinizi tamamlamıyorsunuzdur. Eksik ya da fazlasındır. Eksiksen tamalanmaya çalış, fazlaysan değiştir, kaynaklarını boşa harcama.

“Yine olmuyor, yine beynim dolu yorgunum” diyorsan bir uzmana git.

Arzu Aytekin

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.