Vücudumuzun Dili Olsa Da Konuşsa

Vücudumuzun Dili Olsa Da Konuşsa
Çalışan bayanların, iş hayatında, ‘ hazırlanma süresi’ adı altında ekstra bir vakitleri olmalı diye düşünüyorum. Cinsine münhasır, saçı başı, makyajı, ayakkabısı, karar vermesi, psikolojisi  derken bu zamana ihtiyacı var. Zira detayları alternatifleri çok fazla. Renk seçimi yapacak, karar verecek, hangi ayakkabı hangi çanta iki saat düşünecek, kıyafetleriyle pişti olmayacak, kuafördeki o ağrılı saatlere sürekli katlanacak, yanında yedek ince çorap taşıyacak  vs derken iş verimliliğinin düşmemesi için bu süreye ihtiyacı var!  ( sadece bir düşünce illa da gerçek olsun demiyoruz.)
Mizahtan öte geçemeyeceği aşikar bu fikri bir kenara bırakırsak; yoğun iş hayatının getirmiş olduğu bedensel yorgunluklar, özellikle çalışan ve doğal olarak dış görünüşüne önem veren bayanların, harcadığı zamanın daha fazla olmasıyla açıklanabilir. Sonucu süslü püslü olmak olan bu zaman kayıpları bayanların rutinleri ve vazgeçilmezleri olsa da birde bu rutinlere maruz kalan organlara söz verilseydi  ne derlerdi acaba?
Dişler; Beni sürekli açıkta bırakıyorsunuz olur olmaz yerlerde. Sırf  olumlu, sevimli görüneceksin diye otuz ikimizi de birden ortaya atmana gerek yok. Haksızlık bu!
Ayaklar ;  Asıl eziyeti çeken benim. Sızım sızım sızlıyorum her gün, Canım yanıyor, şeklim bozuluyor, ama akşam oluyor hala topuklunun içindeyim. Şikayetçiyim bu kadınlardan’
Saçlar ; ‘Yanıyorum, kıvrılıyorum, Çekiştiriliyorum. Her gün şekil değiştiriyorum. Benim de dinlenmeye hakkım var !
Gözler; Şu sosyal Medya çıktı çıkalı, birde onu takip etmekten  nefes aldığım yok. Sürekli ekrana bakmaktan pörtledim, kan oturdu üzerime. Yetmezmiş gibi işten sonra da telefona bakıyorum.
Kalça :  Akşama kadar üzerime oturup sonra aynada bana nefretle bakıyorsun! Hep senin yüzünden kocaman oldum, belimde yağ bağladı üstelik!
Mide : Çok üstüme gelme! Strese sokma beni! Kusarım! Bugünde mi salata yiyorum?
Vücut : Asıl benim çok üstüme gelmeyin! Bütün yükü çeken benim.Sizi güzel göstericem diye her gün karnımı içeri çekmekten, omuzlar dik yürümekten bıktım! Pijamalarımı özlüyorum…

Arzu Aytekin